حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 15 ص 223 به اين شرح نقل فرموده است : محمد بن على بن الحسين باسنادش از عاصم بن حميد از ابى بصير يعنى مرادى قال : سمعت ابا جعفر عليه السلام يقول : من كانت عنده امرأة فلم يكسها ما يوارى عورتها و يطعمها ما يقيم صلبها كان حقّا على الامام ان يفرّق بينهما . قوله : فهى قاطعة للاصل : ضمير [ هى ] به نصوص راجع است و مقصود از [ قاطعة ] رافعة مىباشد . قوله : فالقول بما عليه الاصحاب متعيّن : مقصود از [ ما عليه الاصحاب ] همان رأى مشهور مىباشد . قوله : و تظهر الفائدة : يعنى فائده و ثمره بين قول مشهور و احتمالى كه نقل شد . قوله : فيما ذكر : مقصود از [ ما ذكر ] صورتى است كه زن از عرضه داشتن خود بمرد ساكت بماند . قوله : و فى وجوب قضاء النفقة : يعنى زن مدعى است كه نفقه واجب شد و تو نپرداختى پس الآن قضاى آن را بايد بدهى و مرد منكر وجوب قضاء است چون اصل وجوب را منكر مىباشد . قوله : فعلى المشهور قوله فى عدمها : ضمير در [ قوله ] به زوج و در [ عدمها ] به نفقه و قضاى آن عود مىكند . قوله : عملا بالاصل فيهما : مقصود از [ اصل ] اصالة البرائة بوده و ضمير در [ فيهما ] به نفقه و قضاى آن عائد است .